Wystawa „Dziewczynki” zgromadziła prace dwunastu artystek, których twórczość silnie związana jest z nurtem feministycznym. Odbyła się ona na strychu starej kamienicy przy ulicy Emilii Plater w Warszawie, co już samym wyborem lokalizacji podkreślało, że kobiety artystki przez lata nie miały dostępu do głównych ekspozycji czy artystycznych salonów, lecz tworzyły na marginesie, w nieoczywistych, często ukrytych, przestrzeniach. Koncepcja wystawy oraz jej miejsce były inspirowane książką Virginii Woolf „Własny pokój”, stanowiącą kluczowy punkt odniesienia dla debaty o kobiecej niezależności twórczej. Jedną z prac prezentowanych podczas wystawy była instalacja „Własny pokój” autorstwa Iwony Demko, która nawiązywała do potrze by posiadania przez kobiety własnej przestrzeni do tworzenia i wyrażania siebie.
W wystawie wzięły udział czołowe polskie artystki: wspomniana już Iwona Demko oraz Agata Zbylut, Pola Dwurnik, Monika Drożdżyńska, Monika Mamzeta, Ida Karkoszka, Ewa Goral, Izabela Chamczyk, Helena Stiasny oraz Olga Mokrzycka. Każda z nich zaprezentowała prace odnoszące się do tytułu wystawy, ukazując, jak figura dziewczynki i związane z nią stereotypy wciąż funkcjonują w społeczeństwie. Artystki podkreśliły, że infantylizacja kobiet nadal jest aktualnym tematem, który wciąż uwiera. Prace przedstawione na wystawie ukazywały zarówno wymiar osobisty, jak i społeczny konsekwencji stereotypów, dając przestrzeń do głębszego namysłu nad rolą, oczekiwaniami i ograniczeniami nakładanymi na kobiety. Ta pierwsza wystawa była jednocześnie manifestem ArtAround.
Koncepcja galerii ArtAround zrodziła się z wieloletnich obserwacji rynku sztuki, podczas których założycielki dostrzegły wyraźnie ograniczoną obecność kobiet – zarówno artystek, jak i ich prac – w przestrzeni galeryjnej oraz instytucjach kultury. Ta refleksja stała się impulsem do stworzenia ekosystemu, które nie tylko promuje twórczość kobiet, ale również aktywnie wspiera ich widoczność i rozwój zawodowy w środowisku artystycznym. Dzięki temu galeria stała się platformą przełamującą tradycyjne schematy i otwierającą nowe możliwości dla polskich artystek.
Łącząc pole sztuki i biznesu, galeria ArtAround stwarza przestrzeń do współpracy o szerszym zasięgu. To podejście przekłada się na realizację projektów łączących twórczość artystyczną z wymiarem biznesowym, co wzmacnia pozycję kobiet w środowisku sztuki i otwiera dla nich nowe ścieżki rozwoju. Dlatego druga wystawa ArtAround – „Fantom Szczęścia” – odbyła się w czerwcu 2025 r. w prestiżowym budynku Metropolitan w Warszawie, zaprojektowanym przez Normana Fostera. Na imponującej powierzchni 600 metrów kwadratowych Galeria ArtAround zaprezentowała prace dziewięciu artystek, obejmujące malarstwo, rzeźbę, instalacje site-specific oraz wideo.
Na pytanie o szczęście – czy jest ono trwałym złudzeniem, dreptaniem w miejscu, czy może autentycznym doświadczeniem; zjawiskiem płynnym, zmiennym i subiektywnym, a może czymś stałym – odpowiedziało dziewięć artystek z Polski i Niemiec: Pola Dwurnik, Joanna Dudek, Ewa Goral, Renata Rara Kamińska, Marlena Kudlicka, Julita Malinowska, Laura Szymonik, Anna Zaradny i Agata Zbylut. Ich refleksje i artystyczna interpretacja tego pojęcia znalazły wyraz w projekcie „Fantom Szczęścia”.
Dla każdej z nich szczęście okazało się kategorią niejednoznaczną – tytułowy „fantom” sugeruje, że może być ono ulotne, nieuchwytne, a nawet iluzoryczne. Artystki zaprezentowały różnorodne „antidota”, ukazując szczęście zarówno jako ucieczkę w uzależnienia, jak i eskapizm, tworzenie prywatnych światów czy alternatywnych utopii. Ich prace są próbą zdefiniowania szczęścia w sposób osobisty i subiektywny, pokazując, że to zjawisko wymyka się prostym definicjom i jest stale w ruchu – zmienne, zależne od indywidualnych doświadczeń i emocji. W ten sposób wystawa „Fantom Szczęścia” staje się zaproszeniem do refleksji nad naturą szczęścia i poszukiwaniem jego sensu w świecie współczesnym. Projekt ten stanowił znakomity przykład synergii sztuki i biznesu – biurowa przestrzeń komercyjna została ożywiona przez współczesną twórczość kobiet, a wystawa pokazała, jak efektywnie można łączyć działania artystyczne z celami partnerów biznesowych, poszerzając dostęp publiczności do sztuki współczesnej.
Pomysł stworzenia galerii pojawił się w wyniku wieloletnich doświadczeń kolekcjonerskich obu założycielek, które przez lata aktywnie uczestniczyły zarówno w życiu artystycznym, a także w środowisku kolekcjonerskim w Polsce, jak i za granicą, czego efektem są ich świadomie budowane prywatne kolekcje sztuki tworzonej przez artystki. Właśnie te doświadczenia pozwoliły im dostrzec potrzebę stworzenia przestrzeni dla promocji kobiet artystek. Ich pasja do kolekcjonowania i zanurzenie w świecie sztuki stały się inspiracją do założenia galerii, która nie tylko prezentuje i sprzedaje dzieła sztuki, ale również buduje sprawczość i widoczność kobiet w branży artystycznej.
Wystawa „Nie łączy nas tylko to, co nas dzieli”, w której udział wzięły Bettina Bereś, Ewa Goral, Dorota Kozieradzka, Katarzyna Sobczuk i Agnieszka Swoboda, odbyła się we wrześniu 2025 r. we wspaniałych przestrzeniach Pałacu Brzozowskich w centrum Warszawy. Projekt został zrealizowany również we współpracy z partnerem biznesowym The Big Hub Warsaw. Nad całością czuwała kuratorka Anna Muszyńska. Ta wystawa poświęcona była problematyce granic, różnic i podziałów. Od początku wystawa charakteryzowała się bogactwem kontrastów – zarówno w doborze artystek, jak i w prezentowanych dziełach. Dzięki temu przestrzeń ekspozycji stała się doskonałym miejscem do dyskusji nad znaczeniem różnic i granic w sztuce i życiu społecznym. Uczestniczki miały okazję przekonać się, że odmienne doświadczenia i perspektywy mogą prowadzić do głębszego zrozumienia i budowania mostów.
Założycielkom galerii zależy też na edukacji i głębokim zrozumieniu znaczenia sztuki w społeczeństwie. Działania podczas wystaw obejmują także spotkania z młodymi odbiorcami sztuki – być może przyszłymi artystami lub kolekcjonerami. Te działania edukacyjne są niezwykle istotne ponieważ wspierają rozwój nowych pokoleń twórców i uczestników rynku sztuki, poszerzając horyzonty oraz kształtując wrażliwość na sztukę współczesną.
Autorki: Kinga Szafrankowska, Agnieszka Jarosz
